رفتار رژیم صهیونی با زندانیان غزه(ازژانویه2010 تا دسامبر 2017)

اسدالله افشار

تا دسامبر 2017، حدود 320 زندانی از نوار غزه در زندان‌های اسرائیل وجود داشتند. یکی از این زندانیان هنوز تحت نظر رژیم صهیونی می باشد که به واسطه قانون مبارزان، که اجازه بازداشت فردی را می‌دهد غیرقانونی نگهداری می‌شود. دولت اسرائیل» و کسی که بر اساس قوانین بین المللی بشردوستانه اگر اسیری را در اختیار داشته باشند، حقوق اسیر را باید طبق اصول و موازین حقوق بشر بین المللی مراعات نمایند.

تعداد ساکنان غزه که درپایان ماه ازژانویه2010 تا دسامبر 2017 در زندان های اسرائیل نگهداری می شوند در جدول زیر نمایش داده شده است.

دیدارهای خانوادگی

در ژوئن 2007، اسرائیل به عنوان بخشی از سیاست خود مبنی بر برخورد با نوار غزه به عنوان دشمن و منزوی کردن آن از نظر جغرافیایی از طریق ایجاد محدودیت در جابجایی افراد و هرگونه امکانات پس از انتخابات پارلمانی فلسطین در سال 2006، ملاقات خانوادگی با زندانیان غزه را به طور کامل ممنوع اعلام کرد. علاوه بر این، از نوامبر 2009 در نوار غزه، اسرائیل عملاً از دریافت پول از خانواده‌هایشان برای خرید مایحتاج اولیه توسط این زندانیان جلوگیری کرده است.

درنتیجه، فلسطینی های غزه که درزندان های اسرائیل محبوس بودند، کاملاً از جهان خارج منزوی شدند. آنها تا حد زیادی ازرویدادهای مهمی که درزندگی خانواده هایشان رخ می دهد، ازجمله مرگ بستگان نزدیک خود، بی اطلاع هستند. به همین ترتیب، بستگان آنها درمورد وضعیت عمومی بازداشت و وضعیت سلامت آنها در تاریکی نگه داشته می شوند. دسترسی این زندانیان به مایحتاج اولیه نیز به شدت محدود است، زیرا این وسایل معمولاً توسط اعضای خانواده درهنگام ملاقات آورده می‌شود یا توسط زندانیان از غذاخوری زندان با وجوهی که از خانواده‌هایشان منتقل می‌شود خریداری می‌کنند.

این سیاست اسرائیل از جمله توسط سازمان های حقوق بشر فلسطینی و اسرائیلی، کمیته بین المللی صلیب سرخ (ICRC) و هیئت حقیقت یاب سازمان ملل در مورد مناقشه غزه در گزارش خود در مورد تهاجم 2008-2009 اسرائیل محکوم شده است. با این حال، در 9 دسامبر 2009، دیوان عالی دادگستری اسرائیل علیه دو دادخواست ارائه شده توسط سازمان های حقوق بشر فلسطینی و اسرائیلی در سال 2008 در اعتراض به قانونی بودن ممنوعیت ملاقات با خانواده، رأی داد! دادگاه اعلام کرد که حق ملاقات با خانواده در زندان در «چارچوب نیازهای اولیه بشردوستانه ساکنان نوار، که اسرائیل موظف است شراایط آن را فراهم کند» نمی باشد.

در جریان اعتصاب غذای دسته جمعی اسرای فلسطینی در آوریل 2012، یکی از خواسته های اصلی زندانیان بازگرداندن دیدارهای خانوادگی با زندانیان غزه بود. اگرچه اسرائیل موافقت کرد که پس از پایان اعتصاب غذا، دیدارها را از سر گیرد، اما از 30 اوت 2012، تنها حدود نیمی از 445 زندانی غزه یک ملاقات خانوادگی داشته اند، و مشخص نیست که آیا هیچ یک از آنها به طور مداوم ملاقات خواهند کرد یا خیر.

حمله 2014 اسرائیل به غزه

در 7 ژوئیه 2014، دولت اسرائیل یک حمله نظامی ویرانگر را علیه نوار غزه آغاز کرد. تا 26 اوت 2014، بیش از 2000 فلسطینی کشته شدند و مناطق وسیعی از غزه از جمله مدارس، منازل مسکونی و بیمارستان ها با خاک یکسان شدند. این حمله نظامی که ارتش اسرائیل با نام رمز عملیات لبه حفاظتی نامگذاری کرد، 50 روز مرگ و ویرانی بود. در جریان این اقدام نظامی، تعداد زیادی از فلسطینی ها از جمله کودکان با خشونت علیرغم منع کنوانسیون های بین المللی توسط ارتش اسرائیل بازداشت شدند. در جریان حمله نظامی به نوار غزه، حدود 60 ماهیگیر و تعدادی از افراد بازرگان و افراد بیمار هنگام تردد بین نوار غزه و کرانه باختری دستگیر شدند. همچنین، نیروهای اشغالگر؛ بیش از 200 فلسطینی را به عنوان جمع آوری اطلاعات در مورد مقاومت فلسطین، در تضاد با اصول اولیه حقوق بین الملل بشردوستانه که بین غیرنظامیان و شبه نظامیان یا سایر مبارزان در جریان درگیری های مسلحانه تمایز قائل می شود، دستگیر و تحت بازجویی نظامی قرار دادند. این نقض آشکار با مواد 13 و 17 کنوانسیون سوم ژنو در مورد رفتار با اسیران جنگی و مواد 71، 31 و 32 کنوانسیون چهارم ژنو در مورد حمایت از غیرنظامیان در زمان جنگ است. ده‌ها زندانی از نوار غزه با شکنجه‌های ظالمانه جسمی و روحی، ضرب و شتم های غیرانسانی تحت بازجویی‌های به اصطلاح نظامی قرار گرفتند. تا شاید با اطلاعاتی که از زندانی بدست می آورند بتوانند جان یک اسرائیلی را نجات دهند.

بازداشت افراد در این شرایط به منزله نقض تعهد به رفتار انسانی در قبال محرومیت از آزادی است که در بسیاری از معاهدات و کنوانسیون های حقوق بشر به رسمیت شناخته شده است. تعداد قابل توجهی از بازداشت شدگان به عنوان «سپر انسانی» توسط ارتش اسرائیل در جریان این حمله مورد استفاده قرار گرفتند. گزارش هیأت حقیقت یاب سازمان ملل متحد در مورد مناقشه غزه به این نتیجه رسید که چنین اقدامی توسط قوانین بشردوستانه بین‌المللی ممنوع است و «حق زندگی غیرنظامیان را به شیوه‌ای خودسرانه به خطر می‌اندازد و رفتاری ظالمانه و غیرانسانی است. استفاده از سپر انسانی نیز جنایت جنگی است.» تعدادی از افراد بازداشت شده در غزه در جریان عملیات تحت حفاظت شدید به اسرائیل آورده شده و در مراکز زندان اسرائیل زندانی شدند. تعدادی از این افراد در غزه آزاد شدند و برخی دیگر در داخل اسرائیل محاکمه و به حبس محکوم گشتند.

شهادت زندانی محمد آل آقا در هنگام بازجویی نظامی

محمد آل آقا جوان 26 ساله در 18 جولای 2014 در جریان حمله زمینی نظامی به غزه دستگیر شد. وی در سوگندنامه خود به وکیل آدامیردر11 نوامبر 2014 در زندان اشل، توضیحات مفصلی از روند بازجویی نظامی که در مرکز بازجویی اشکلون[1] در معرض آن قرار گرفته بود، ارائه کرد. او گفت:

من پس از پرسش بازجو در مورد مقاومت، موشک ها و تونل ها، هرگونه اطلاعاتی را رد کردم. در اینجا دور بازجویی نظامی شروع شد که فشار روحی و جسمی داشت. بازجوها، بازجوهای با تجربه و کهنه کار خشن دیگری را فراخواندند که به نوبه خود شروع به تهدید به شکنجه من کردند. یکی از آنها به من گفت: تو فلج از اینجا بیرون می روی و دیگر نمی توانی روی پاهایت بایستی.

بعداً مجبورم کردند روی صندلی بدون پشت بنشینم، دستانم به عقب بسته شده بود. بازجوها شروع کردند به هل دادن من به پشت، تا اینکه سرم به زمین رسید، در حالی که دستانم به پشتم بسته شده بود. بدن من شبیه موز می شود. بازجوی پاهایم را به صندلی نزدیک‌تر می‌کرد، در حالی که بازجوی دیگر قسمت بالایی بدنم را به پشت فشار می‌داد تا به زمین برسد. روی زمین یک پتو بود! متوجه شدم که کاغذی در جلوی بازجوها وجود دارد،شبیه به فهرست کارها،آنها به نوع شکنجه ای که روی کاغذ استفاده می کردند اشاره می کردند.

دور فشار برای چند دقیقه ادامه می یابد، سپس بازجوها مرا بالا می کشند تا یک دقیقه استراحت کنم. دوباره مرا به شکل موز برگردانند و دوباره یک دقیقه دیگر استراحت کنم. این کار حدود نیم ساعت ادامه یافت، سپس نوع و سبک بازجویی و شکنجه را به شکل دیگری تغییر دادند و بعد از نیم ساعت استراحت، دوباره به شکل اصلی موز و اشکال قبلی شکنجه مرا برگردانند.

حالت دیگر این است که دستانم را از پشت دستبند می زدند. دست‌هایم را روی میز بلندی می‌گذاشتند، جایی که پتو می‌گذاشتند، سپس شروع می‌کردند به عقب کشیدن دست‌هایم، یا دست‌ها و دستبندها را می‌گرفتند و شروع به کشیدن می‌کردند، در حالی که بازجوی دیگری سرم را با فشار به عقب یا پایین می‌برد. این وضعیت باعث ایجاد درد در شانه ها و گردن می گشت، اما من همیشه در ناحیه پشتم احساس درد می کردم. من همیشه از درد جیغ می زدم، اما هیچ یک از بازپرس ها اهمیت نمی دادند. موقعیت اول باعث ایجاد درد در ناحیه کمر و عضلات شکم می شد. شکل دیگر این بود که من را با زانوهای خم شده کنار دیوار می گذاشتند و بازجوها شروع به هل دادن به پایین می کردند. این باعث ایجاد درد شدید در ناحیه پاهایم می شد.

بعد از اکثر دورهای بازجویی، بازجوها 3-4 سیلی به من می زدند. بارها بازجوها همراه با سیلی، با زانوهای خود بر روی ران، ساق پا و پاهایم ضربه می زدند، بنابراین نمی توانستم صورتم را برگردانم. ساعت ها به این شکل بازجویی می کردند. بعد مرا در اتاقی می نشاندند و تنها میماندم. گاهی مرا به سلول می فرستادند تا نیم ساعت غذا بخورم و فشار را به همان روشی که در بالا گفتم ادامه می دادند. می گذاشتند که یک ساعت بخوابم و دوباره به همان روش های بازجویی را ادامه می دادند. این شکنجه ها 3 الی 4 روز ادامه داشت. نمی دانستم آن موقع ساعت چند بود. من مشخصا در یک سلول منزوی بودم. 30 روز در بازپرسی اشکلون ماندم. در 10 روز گذشته هم پس از آن تاریخ از من بازجویی نکردند.[2]

جمعه: 16 / 09 / 1403- 4 جمادی الثانی 1446- 6 دسامبر 2024

[1] - اَشکِلون ( به عبری: אשקלון ) نام شهر و بندر اسرائیلی در کنار دریای مدیترانه و در استان جنوبی اسرائیل است. اشکلون نام عبری شده عسقلان است که طی قرون متمادی یکی از شهرهای اسلامی بوده است. جمعیت شهر اشکلون طبق آمار وزارت کشوری اسرائیل در سال ۲۰۲۱، ۱۵۱، ۰۰۰ نفر و مساحت آن با احتساب شهرک های اسرائیلی نزدیک قریب به ۵۰ هزار کیلومتر مربع است.

2- GAZA PRISONERS. ADDAMEER (Arabic for conscience) Prisoner Support and Human Rights. Translator; Asadollah Afshar.