Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif";}

محرم61، حادثه منا1436، حيات طيبه                      

 اسدالله افشار

 محرم؛اين ماه خون! باردیگراز راه میرسد و با نسیم گرم کربلایی اش ، قصه آلاله های سرخ را به گوش جان می رساند . دوباره سکوت تاریخ را درهم می شکند و بغض ناله را از تنگنای حنجره ها آزاد می کند. بانگ چاووش کاروانش به گوش می رسد و شیدائیان را دوباره به مهمانی شور و حماسه فرا می خواند و جان عشاق را از جام مصفا سرمست می کند.

تاريخ گواهى مى‏دهد كه نبردميان خير و شر، تا دنيا دنياست، در جريان است و هميشه حسينيانِ روزگارند كه بايد عليه يزيديان برخيزند. محرم وعاشورا، در فكرها و انديشه‏ها، در قلب‏ها، رگ‏ها و خون‏ها جارى است؛ در طلوعِ فجر، در حلولِ بهار و در وقت «ظهور» جارى است. زمان تا زمان است، ازمحرم خالى نخواهد شد و زمين تا زمين است، از كربلا و عاشورا تهى نخواهد گشت.

حسین جان! ای ساحل نجات، ای سوزنده‏ترین نام، ای زیباترین جلوه‏ی خدا، ای مظلوم تاریخ، ای ناله‏های نیمه شب عاشورا و ای نام بلند! تویی که آبروی آب را، تشنه، به جان خریدی. تو، آتش خیمه‏های هر دلی. تو، خونابه سوزان هر چشمی.ای منظومه‏ی بلند آسمان و ای دیباچه‏ی تمام دنیا! مظلومیت تو، سرفصل مظلومیت‏های تاریخ است و تشنگی تو، تا همیشه، آب را از شرم، آب می‏کند!

اي حسين فاطمه!ما بزم نشينان کوفي نيستيم.جانمان فدايت!پيشه‌ما عهدشکني ورسم ما بي وفايي نيست .ديدي با زائران بيت الله الحرام چه كردند؟ جرم ايشان چه بود؟ چرادرحرم امن الهي كه بايد امنيت به معناي واقعي كلمه رعايت شود وحيات طيبه تفسيرآن باشد وحجاج درامنيت جسماني وروحاني بسربرند؛ خونشان سنگفرش مراسم منا مي شود وتوسط نالايقان حكام سعودي جان به جان آفرين تسليم مي نمايند؟ مگرنه اين است كه حسين عزيز درايام مناسك حج مكه را ترك نمود تا خوني درسرزمين امن الهي برزمين جاري نشود تاهمچنان بيت الله الحرام؛حريم امن حجاج باشد وباقي بماند!امروزما شكايت خودرا ازعقبه بوسفيان ها وبوجهل هاي زمانه به خداوند عزوجل عرضه مي داريم ومي گوييم؛ ازاين روزگارظلماني خسته ايم ، واي كاش حسين مي ماند و عشقش را چون باران بر سرزمين کويري روحمان جاري مي كرد .

محرم 1437 فرا مي رسد. آن هم محرمي که در سال 61 خاطره تلخ شهادت مصباح الهدي و سفينه النجاه، سالار شهيدان حضرت حسين بن علي عليه السلام را با خود دارد، در آن سال با اينکه جنگ در آن ماه حرام بود و گفته مي شد «محرم الحرام» آنان حرمت جان فرزند پيامبر خدا و علي و فاطمه عليهم السلام و همراهان وي را پاس نداشته و ميهمان فرا خوانده مردم کوفه به دست والي کوفه «ابن زياد» و مردم به شهادت رسيد و شد «عاشوراي حسيني» که مي بايست، اين حادثه هولناک و فاجعه وحشتناک و خاطره دلخراش که بي نظيرترين ضايعه تاريخ بشري است، هر روز و هر هفته و هر ماه و هر سال، تجزيه و تحليل شود و تبيين گردد و اضافه بر نقل و نقد اين حادثه، نتيجه آن را تذکار دهيم، تا عبرت همگان شود، حادثه آفرينان محکوم شوند و حماسه سازان مورد تقدير و تجليل قرار گيرند. وامروز نيز بايدحوادث تلخ وغمبار ايام حج واجب 1436راكه منجربه شهادت رسيدن بيش از5000كشته ومجروح ازحجاج ايراني، مصري ، آفريقايي ، تركيه اي و... گرديد را ؛ هرساله بررسي ، واكاوي ومورد تحليل وتبيين قرارداده وعدم كفايت        آل سعود را به بي رحمانه ترين شكل ممكن به نقد كشانده تاازاين رهگذرمديريت حرمين شريفين به تمام كشورهاي مسلمان واگذارگردد؛ والبته ازمقام مهاجران الي الله نيزبايد تقديروتجليل به عمل آورد تا اين مصيبت جانكاه هيچ گاه بدست فراموشي سپرده نشود ؛ همان گونه كه امام حسين (ع) ، محرم ، كربلا و عاشورا فرمواش شدني نيستند ؛ چرا كه خدا درمتن هردو حركت ، كليد واژه رستگاري است و منشاء جاودانگي، واين دو، بن مايه حيات طيبه تاالي الابد به شمارخواهند آمد.   

به اذعان همه شيفتگان امام حسين (ع) ؛ محرّم ماه آگاهي، ماه شکوفايي، ماه سوگواري و ماه عشق است. محرّم ماه آزادي و رهايي، ماه رشد و بالندگي، ماه جوشيدن و انديشيدن، و ماه فاني شدن و به ابديت پيوستن است. محرّم مدرسه عشقي است که بايد در آن درس آموخت. محرابي است که بايد درآن به نماز عشق ايستاد و نردباني است که بايد از آن بالا رفت تا به لقاي حق شتافت.

يكشنبه : 12/ 7/ 1394- 20 ذي الحجه 1436- 4اكتبر2015