اسدالله افشار
قرآن درباره تاثير عمل صالح در اوج‌گيري ايمان و ريشه و تقويت آن چنين مي‌فرمايد:
<و من كان يريد العزه فلله العزه جميعا، اليه يصعد الكلم الطيب و العمل الصالح برفعه و الذين يمكرون السئيات لهم عذاب شديد و مكرو ا اولئك هو يبور( >فاطر/15.)آن كس كه عزت بخواهد، عزت همگي از آن خدا است، كلمه پاكيزه (توحيد) به سوي خدا بالا‌ مي‌رود و عمل آن را بالا‌ مي‌برد آنانكه به مكر و تزوير عمل انجام مي‌دهند سرانجام آنان عذاب سخت خواهد بود و مكر آنها نابود خواهد شد.مقصود از <كلم طيب>، الفاظ توحيد نيست بلكه اعتقاد صحيحي است كه سعادت انسان به آن بستگي دارد واين الفاظ حاكي از آن عقيده است، و اين اولين بار نيست كه قرآن از عقيده به كلمه تعبير آورده، بلكه در قرآن نظايري دارد آنجا كه مي‌فرمايد: <الم تر كيف ضربالله مثلا‌ كلمه طيبه كشجره طيبه اصلها ثابت و فرعها في السماء توتي اكلها كل حين باذن ربها( >ابراهيم/25.) آيا نديدي كه چگونه خدا كلمه پاكيزه را به درخت پاكيزه‌اي مثل زد (و تشبيه كرد) كه اصل آن در دل زمين برقرار و شاخه‌هاي آن بر آسمان است به اذن خدا ميوه‌هاي خود را درهمه اوقات مي‌دهد.
مقصود از <صعود> كلم طيب و يا بالا‌ رفتن عقيده، همان فريب معنوي است كه در سايه اعتقاد، به انسان دست مي‌دهد در اين صورت هرگاه عمل نيز عقيده را تصديق كند و ايمان مبدا آثاري به نام <عمل صالح> گردد اعتقاد راسخ گشته و درخشندگي خاص پيدا مي‌كند.تاثير ايمان درعمل صالح به اين نحو است كه ايمان ريشه و عمل صالح تنه و شاخه و ميوه آن است، و تاثير عمل صالح در ايمان به اين است كه به آن رسوخ و نفوذ و قدرت و توان مي‌بخشد.
شكي نيست كه ايمان خود راهنما و راهگشا است و اگر با عمل صالح توام گردد، هدايت آن افزايش مي‌يابد و قرآن به اين حقيقت تصريح مي‌كند و مي‌فرمايد:
ان الذين آمنوا و عملوا الصالحات يهديهم ربهم بايمانهم‌(يونس/9)
آنانكه ايمان آورده‌اند و عمل صالح انجام داده‌اند، خدا آنان را به وسيله  ايمان خودهدايت و رهبري مي كند.
3ـ عمل صالح و زندگي پاكيزه :
مقصود از زندگي پاكيزه آن نوع از زندگي است كه در آن مفاهيم انساني زنده گردد، صلح و صفا، محبت و دوستي، همدردي و همكاري، آرامش و امن حكمفرما باشد.بشر از قيد انحصار‌طلبي، <خودمحوري> و ستمكاري بيرون آيدو جامعه در سايه ايمان به خدا از بسياري از تعديات مصون بماند.اگر زندگي پاكيزه همين است، يك چنين زندگي، در سايه ايمان به خدا و عمل صالح صورت مي‌پذيرد زيرا در پرتو <عمل صالح> محبت و دوستي، صفا و صلح به جامعه باز مي‌گردد و افراد جامعه بسان اعضاء يك تن به همياري يكديگر مي‌شتابند.