ذبح سراستبداد با خون سرخ                   

دکتر اسدالله افشار

1- بی تردید قیام امام حسین (ع) درماه محرم الحرام 61 ه . ق. پیوند ناگسستنی با عقیده واعتقاد دارد تا با سیاست وجنگ . به خوبی همگان می دانند و درحافظه تاریخ ثبت است که دوران خلافت و حاکمیت معاویه و فرزند شرور و نا خلفش ؛ همه ارزش ها ،  آرمان ها و اصول ها ی دینی و انسانی رنگ باخته ، مسخ و دگرگون گردید! یزید فردی شرور ، حیله گر، فریب کار، مال دوست ، سلطه طلب ، عیاش ، خوشگذران ، حسود و پر از حرص و حقد و کینه بود. لغزش ها و سرپیچی هایش از سنت والای دین مبین اسلام و مسلمانان زیاد بود و تاریخ گستاخی های بی شمار این جاهل بدوی ازقبیله "کلب" را ثبت و ضبط نموده است ؛ و علاقمندان با رجوع به مکتوبات متقن و بی شائبه تاریخی حتی از صاحبان فکر وخرد اهل تسنن ، می توانند به عمق بیعت نکردن حسین بن علی (ع) با این جرثومه فساد پی ببرند!  

2- حرکت  و خروج امام حسین (ع) از مکه به سوی عراق را نه می توان یک حرکت نمادین خواند و نه می توان با معیارهای حوادث عادی ، آن را تحلیل و ارزیابی نمود و در باره آن حکم کرد. تنها می توان گفت که قیام سیدالشهداء (ع) ، از نادرترین و استثنانی ترین قیام ها و جنبش های اعتقادی با فرا خوان سیاسی جهت اصلاح امور جامعه اسلامی وانسانی درتاریخ است. والبته باید به این نکته نیز اشاره گردد که این گونه قیام ها و جنبش ها نه هرروز قابل تکراراست و نه هرکسی می تواند به آن قیام نماید.      

3-امام حسین (ع) آزآن جا که به شدت به احکام دین و اسلام اعتقاد ، باور و ایمان وافرداشت هرگز نمی توانستبیعت با یزید را  بپذیرد ، چرا که ؛ اولا یزید احکام و حدود دین را به سخره گرفته و آن ها را اجرا نمی نمود ، ثانیا او  از سلامت عقل وتدبیر، روح و روان بر خوردار نبود ،  وثالثا رسیدن به ولایت عهدی و حکومت یزید ، معامله آشکار پشت پرده ورشستکان  سیاسی و زخم خوردگان آن دوران از دین و اهل بیت (ع) بود! و لذا حسین بن علی (ع) چه گونه می توانست با چنین حاکمی که خلافت را غصب نموده ، خردمند نمی باشد و ازخلق و خوی نیکو و شایسته ای نیز برخوردارنیست و در جامعه به فسخ و فجور شهرت دارد ، بیعت نماید و العیاذ بالله تن به چنین خفت و خواری دهد . وجود حاکم و خلیفه ای چون یزید درطول تاریخ ، بزرگ ترین مصیبت  و بلا برای دین و دینداران و برای همه جوامع بشری وخاصه  امت عربی در حال و آینده محسوب می شود . این بلا و مصیبت را می توان امروز درکشورهایی چون عربستان ، تونس ، یمن ، میانمار، مصر، فلسطین ، لیبی و... شاهد بود .  

4- ماربین، شرق شناس آلمانی ، قیام حسین (ع) را تنها جنگ میان دو قبیله بنی هاشم و بنی امیه نمی داند و معتقد است هرمورخی این نگاه و دید را داشته باشد حکم و قضاوتی سطحی و نادرست نسبت به قیام سیدالشهداء داشته است. او اعتقاد دارد حسین بن علی (ع) ازشروع نهضت و جنبش به نتایج و ثمربخشی قیام واقف و ایمان داشته است.  بخشی ازاین نتایج را می توان این گونه فهرست و اشاره نمود :   

مردن یزید در کمتر از چهار سال بعد ازحادثه دلخراش کربلا ؛ قاتلان کربلا پس از شش سال ازقتل امام (ع) ، همگی به سزای عمل خود رسیدند ؛ عمرسیاسی دولت بنی امیه پس ازحادثه جانسوز کربلا ، از شصت سال فراترنرفت و... آری شهادت حسین بن علی (ع) تا ابد اگرچه دل انسان های آزاده را سوگ دارنمود اما به دنیا نشان داد می توان سراستبداد را با خون سرخ و مرگ عزت آفرین ذبح نمود و جامعه بشری را از لوث حاکمیت حکام خودکامه ، صلح ستیز و فساد گسترنجات داد و از زندان جهل ، غفلت ، بی عدالتی و خفقان حکومت ها رهایی بخشید.

دوشنبه : 27 / 6 / 1396- 27 ذی الحجه 1438- 18سپتامبر 2017